วันสำคัญ สำหรับ บางคน
posted on 31 Oct 2005 17:46 by zanazeวันนี้เป็นอีกวันแล้วซินะ...
เหมือนกับว่าเวลาช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน...
หลายสิ่งหลายอย่างก็ถูกลบลืมไปจากความทรงจำของใครหลายคน
พร้อมกับกาลเวลาที่เปลี่ยนไป
ไม่มีคำตอบรับหรือปฏิเสธกับความจริงข้อนี้
แต่สิ่งที่รู้คือ...
เมื่อเวลายังคงหมุน ทุกสิ่งก็จะยังต้องเดินต่อไป
จนกว่าจะหมดความสามารถในการย่างก้าวไปสู่เบื้องหน้า...
ไม่ว่าสิ่งดีๆ หรือสิ่งไม่ดี ก็จะเป็นเพียงสายลม ที่ผ่านมาแล้วผ่านไปเท่านั้น...
หรืออาจจะเป็นเพียงความทรงจำ... ความทรงจำที่ไม่อาจหวนคืน...
แต่สัญญานะ...
ว่าไม่ว่าจะนานแค่ไหนก็ตาม ความทรงจำนี้จะยังถูกบันทึกไว้
จะไม่เลือนหายไป จนกว่าสมองอันน้อยนิดนี้ จะถูกกาลเวลาแห่งชีวิตกลืนกินไป...
แม้เพียงเรื่องเล็กน้อยหรือเกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆก็ตาม...
ความทรงจำก็ยังเป็นความทรงจำ...
ที่ขึ้นต้นฟังยากๆอย่างนี้ ความจริงแล้วเพียงแค่...
เป็นอารมณ์ช่วงหนึ่งจากส่วนลึกของความรู้สึกเท่านั้น
ไม่ได้ตั้งใจจะให้ดูซีเรียสหรืออะไร
ก็แค่วันนี้เป็นวันครบรอบการจากไปของพี่ชายผู้แสนดีของใครหลายคน รวมทั้งเราด้วย
คงไม่ใช่ใครนอกจาก คาซึกิคุง มือกีตาร์ที่เต็มไปด้วยร้อยยิ้มอยู่เสมอ...
พอคิดถึงรอยยิ้มที่ร่าเริงนั้น... พาลจะทำให้เศร้าขึ้นไปอีก...
ไม่รู้ว่าจะมีสักกี่คนที่ยังคงนึกถึงเขา...
ผู้ชายที่ทุ่มเทให้กับดนตรีอย่างจริงจังและจริงใจเสมอคนนี้
ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดๆก็ตาม ที่ทำให้พี่ชายต้องจากพวกเราไปในตอนนั้น
ขอให้พี่ชายรู้ไว้ว่า ยังมีคนที่ห่วงใยพี่ชายอยู่เสมอจากที่ตรงนี้
และขอให้มีความสุขไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็ตาม
เพราะเราเชื่อว่า พี่ชายยังอาจเฝ้ามองเราอยู่จากที่ไหนสักแห่ง... ...ที่ที่ไกลเกินจะไปถึง...
หลับให้สบายเถอะนะ... พี่ก็ยังเป็นพี่ชายที่หลายคนเคารพอยู่เหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนไป...
5 ปีแล้วสินะ...
แต่ยังเหมือนกับว่าไม่มีอะไรต่าง...
วันนี้ก็ยังเป็นวันที่สำคัญสำหรับเรา เหมือนทุกๆปี...
สิ่งที่พอจะทำได้ก็คงมีแค่นี้ละมั้ง...
ทำได้แค่เขียน... เขียนเรื่อยเปื่อยถึงพี่ชาย...
ไม่รู้ว่ามันได้อะไรเหมือนกัน รู้แค่ว่า... ไม่อยากลืมพี่ชาย...
และจะไม่มีวันลืม อยากให้พี่ชายรู้เท่านั้นเอง
แต่มันจะเป็นไปได้รึป่าวนะ?... ไม่ได้คาดหวังอะไรอยู่แล้วล่ะ
ถ้าทำแล้วสบายใจก็อยากจะทำก็แค่นั้น ไม่มีอะไร
มีคนเคยถามเหมือนกันนะ
ว่าจะไปยึดติดกับคนตายทำไม? จะจมอยู่อย่างนี้ให้ได้อะไรขึ้นมา?...
ความจริงแล้วมันไม่ใช่การยึดติดนะ
อย่างที่บอกน่ะ ว่ามันเป็นแค่ความทรงจำที่ไม่อยากลืม
ไม่ใช่ลืมไม่ได้ (รึป่าว?) แล้วก็...
มันไม่เสียหายไม่ใช่รึไง ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อนด้วยซะหน่อย
ใช่ว่าปัจจุบันเรานั่งหมกตัวยึดกับอดีตที่ไหนล่ะ
ชีวิตก็ปกติดี เพียงแต่ตรงส่วนนี้มันเป็นความชอบส่วนตัวน่ะ ถูกไหม?
พล่ามมาซะยาวเลยเรา^^; 555+
สบายใจซะที ได้ทำสิ่งที่อยากทำในวันนี้ไปหมดแล้ว
...พรุ่งนี้จะเป็นยังไงนะ...
นานเเร้วจิงๆด้วยนะ
เเต่ก้อไม่เคยลืมพี่ชายคนนี้นะ
หันหลังกลับไปเเร้วเริ่มต้นใหม่
โดยมีรอยยิ้มจากพี่ชายคนนี้เปนกำลังใจ
#1 By k_mineki_zuto (203.114.125.63) on 2005-11-06 17:02